Terugblik op Parshat Noach

Leven met de tijd: met de parasha (afdeling) van de week. Ik kijk graag nog even terug.

Noach was een jaar in de ark. Hashem was niet blij met wat er van Zijn wereld was geworden. Tja apart, dat zoiets bij Hashem ook kan gebeuren. De manier waarop Hij de mensen waarschuwde, heeft niet gewerkt. Hashem wou, dat Noach 120 jaar over het bouwen van de ark zou doen, als waarschuwing. De mensen hadden allemaal een reden, waarom zìj geen last van de zondvloed zouden hebben. In mijn hoofd komt een vergelijking met deze tijd boven.

Toen en nu laat Hashem ons iets zien, aan ons de keus: gaan we door met wat wij ‘gewoon’ vinden, of kijken we wat kan anders.

Na 120 jaar is Noach in de ark gegaan, met heel veel dieren. Noach heeft dat hele jaar voor de dieren gezorgd. Dat was een dagtaak, hij hoefde zich niet af te vragen, wat zal ik vandaag doen?

Hij deed duidelijk wat Hashem van hem vroeg. Het is mooi, als je weet dat wat je doet, is wat Hashem van je vraagt.

Na de vloed, lag de hele wereld aan Noachs voeten. Hij had een vrije keus, hoe hij zijn leven ging invullen. Aan de ene kant is vrijheid fijn, aan de andere kant, veel kiezen, kan ook moeilijk zijn.

Tot slot gaf Hashem een cadeau aan Noach en zijn nakomelingen, tot de dag van vandaag: de regenboog. De belofte hierbij, Ik zal de wereld niet meer met water vernietigen.

Weet dat ik de mens met prachtige kleuren heb geschapen, gebruik je prachtige eigenschappen ten goede.

Wat leer ik van dit verhaal:

  • Noach had geen leider waar hij naar kon kijken, wij hebben nu ook niet één leider van het  Joodse volk. Dan volg je je persoonlijke mentor, zodat je naar de stem van je Neshama kan luisteren.
  • Ook al ziet iets er niet fijn uit, geloof ik, dat Hashem weet wat Hij doet.
  • Hashem geeft ons talenten. Die gebruiken, geeft voldoening, omdat het bij ons past.
  • Iedere dag zeggen we dat we op Mashiach wachten.

We hebben lang genoeg gewacht, we zijn er klaar voor!