Poeriem

Poerim

 

Waar denk ik aan bij het woord Poeriem?

Deze week, donderdagavond en vrijdag tot shabbat.

Meestal een grote maaltijd in onze kehila, Joodse gemeente,  Amersfoort.

Poeriem is een uitbundige dag, met een vrolijke, gezellige en lekkere maaltijd.

Poeriem op vrijdag leent zich niet voor zo een grote maaltijd.

Dus corona of niet, zo een maaltijd kan niet dit jaar.

Volgens de Joodse traditie blijft de ziel van een persoon die deze wereld verlaat wel leven.

Mijn moeder is jaren geleden op Poeriem overleden.

Haar roepnaam was Hetty, ze heette Esther, wel heel apart, om met die naam juist je Jaartijd op Poeriem te hebben.

Een ziel heeft een lichaam nodig om mitswot te doen en daar ook voor beloond te worden.

Mensen in deze wereld kunnen wel ter nagedachtenis aan overledenen een mitswa doen.

De Poeriem maaltijd is voor mij altijd een eerbetoon aan mijn moeder.

Zij voelde het een eer, dat zij na de oorlog een gezin mocht stichten en het mooie van het Jodendom mocht vieren en uitdragen.

Zo ben ik in mijn jeugd voorbereid om met plezier voor anderen Joodse dingen te organiseren.

Deze maaltijd draagt zo bij aan de neshama van mijn moeder.

Het verhaal van Esther wordt, uit een perkamenten rol, twee keer gelezen op Poeriem.

Vaak leest mijn man Shimon ’s ochtends voor mij uit de open gevouwen megila.

Als hij die na afloop weer oprolt zegt hij vaak: wat een mooi verhaal.

Het verhaal van Esther heeft heel veel details en lagen, het blijft mij ook fascineren.

Op Poeriem geven we geld aan de armen. Dat geld heet op Poeriem, geen liefdadigheid maar cadeaus. De blijdschap van Poeriem die we graag willen delen heeft daar mee te maken.

De vierde mitsva is het geven van eten aan elkaar, misjloach manot.

Dat is gezellig om lekkere dingen aan elkaar te geven, en dus ook te ontvangen.

Zo wordt de cirkel alsmaar sterker. Het verhaal van poeriem maakt ons blij en dankbaar.

Het geven en ontvangen van lekker eten, maakt ons blij en dankbaar.

Zo wordt het alsmaar meer.

De lekkernijen van poeriem zijn hamantasjen en kisjeliesj. Kisjeliesj is de naam voor de Nederlands Hamans-oren. Een stukje deeg, dat wordt gefrituurd en met poedersuiker wordt bestrooid. De internationale Hamans-oren zijn driehoekige gevulde koekjes. Oorspronkelijk met maanzaad, mohn in het Jisdisj. Tashen, zijn ‘tasjes’. Nu worden de koekjes met van alles gevuld en ook prachtig versierd. Velen geven deze hamantasjen bij de Misjloch Manot.

Op de dag van Poeriem is het Joodse volk ruim 2000 jaar geleden gered.

Deze dag is een speciale dag. Wij wachten ook op een vrolijke en blije oplossing.

Moge die dag dat heel snel komen!

Poeriem sameach, vrolijke Poeriem 🙂