Teleurstelling en Emoena

Teleurstellingen komen veel voor in deze corona tijd. Net hoor ik dat een gezin toch hun reis naar de familie, op het laatste moment af heeft gezegd doordat de corona regels weer zijn aangescherpt. Alleen maar zeggen, het komt wel goed, doet onrecht aan onze gevoelens. Als je je al een tijd verheugt om na een lange periode elkaar weer te kunnen zien, komt dat hard aan.               Vroeger was er helemaal geen ruimte voor gevoelens. Je moest gewoon doorgaan met leven. Gevoel was een luxe die je je niet kon permiteren. Ik ben van de generatie, die rekening moest houden met het gevoel van de ouders, vooral mijn moeder, zij had zoiets ergs meegemaakt. Zo erg dat je het niet eens bij de naam mocht noemen. Gelukkig kunnen we ons niet voorstellen, dat wil ik ook niet, hoe erg een oorlogsverleden is.                                                 Nadat ik trouwde was ik al gauw druk met mijn gezin, dat baroech Hashem steeds groeide. Ik ben erg blij met en dankbaar voor het gezin dat ik heb mogen groot brengen. Toch is het een lange weg geweest om mijn gevoel te leren kennen op zo een manier, dat ik blij kan zijn met mijn leven. In de cursus noem ik dat de gevoels-tijdlijn. Hoe ontwikkel je in de loop van je leven je gevoel.                              Op het moment dat ik echt vrij was om mijn gevoel voluit te ervaren, werd ik daar niet blij van. Dat bleek toen een tussen station te zijn. Nog niet het eindpunt, wat ik wel had verwacht. Door alleen naar je gevoel te luisteren ontbreekt er een belangrijk aspect. In mijn leven is dat Emoena, geloof in Hashem. Een geloof dat Hashem alles in de wereld precies bepaalt.  Ook als je gelooft in Hashem is er ruimte voor teleurstelling. Het voordeel is, dat je in je hoofd het onaangename niet steeds hoeft te blijven herhalen.                                        Om nu naar Israel te kunnen gaan was heel veel te regelen. De ambassade had heel veel papieren nodig voordat ze me toestemming gaven naar Israel te gaan. Gelukkig ken ik iemand die me daar heel veel mee heeft geholpen. Behalve de hulp dacht ik steeds, Hashem heeft een plan, ik ga daar in mee. Ik heb geen programma gemaakt voor mijn verblijf in Israel omdat het niet duidelijk is, hoe lang ik in quarantaine moet blijven. Het kan ook ieder moment weer veranderen. Het lukt me zo meestal opgewekt te blijven en blij te zijn met wat er wel is. Door zo veel minder negatieve gevoelens te hebben, is er veel meer ruimte voor de prettige gevoelens. Daar geniet ik van.                                                                                                 Er zijn veel mensen, die dit ook graag willen leren. Ik vind het fijn om deze manier van leven te delen met wie dat wil. Op mijn website www.gilahevers.nl waar je deze blog nu ook leest, kan je meer lezen over de cursus en je ervoor aanmelden. Er is ook een mogelijkheid een gesprek met mij op de website aan te vragen.

Ik kijk er naar uit dat je contact met me opneemt.

Gilah Evers