Wanneer zijn we er?

Wanneer zijn we er?

Ouders met kinderen kennen zeker deze vraag.

Bij mijn persoonlijke ontwikkeling vraag ik me ook af: Wanneer ben ik er?

Als Joodse Volk vragen we ook: Wanneer komt Mashiach, zijn we er nog niet?

In onze gebeden, komt deze vraag vaak naar voren: in bensjen: “oevene Jeroeshalaim”.

In Sjemona esre, (het staande gebed) een aantal keer.

En Anie maamin, in de 13 geloofspunten van Maimonides: Mashiach kan iedere dag komen.

Zijn we er bijna? Is een vraag die velen bezig houdt.

Volgens de leraren die ik volg, zijn we er inderdaad bijna. Toch is dat een relatief begrip. Ik heb mezelf afgevraagd, wat mis ik in mijn leven, waarom ik Mashiach wil.

Ik voel een onrust, die zich op veel manieren uit. In het groot, in de wereld. Ook in mijn prive leven. Dat kan zich uiten in relaties, financiën, gezondheid, zowel lichamelijk als geestelijk of emotioneel. Baroech Hashem we hebben veel goeds in ons leven. Toch kunnen velen van ons van dit goede vaak niet volledig genieten. De onrust hangt er als een grijze wolk overheen.

Een makkelijke fix lijkt mij heerlijk, toch heb ik die nog steeds niet echt gevonden.

Wat het leven wel veel mooier maakt is Emoena. Hoe werkt dat? Door me meer en meer bewust te worden dat er een persoonlijk bedoeling is in het leven en dat de wereld een bedoeling heeft. Ik geloof, dat Hashem de wereld heeft geschapen. Dat als basis principe, brengt veel gevolgen met zich mee.

Hashem heeft een doel voor mij prive en voor de hele wereld.

De ideale wereld heeft bestaan tot Chava-Eva van de boom van de kennis heeft gegeten. We hebben allemaal wel een idee wat een ideale wereld is. Vol met Liefde, echt genieten, duidelijkheid, vul maar in. Door aan ons zelf te werken, komen we steeds dichter bij die ideale wereld. Ik geloof, dat dat is wat Hashem van ons wil op dit moment. Dat is een complexe taak. Steeds komen we weer aspecten tegen, waar we nog aan moeten werken. Ieder heeft zijn individuele onderwerpen. Door elkaar met Liefde en begrip te steunen, zijn deze taken veel makkelijker te doen. We zijn er bijna! Dan zie ik de weegschaal van de Rambam, die zegt: één goede daad kan de weegschaal doorlaten slaan.

Sommige taken hebben we al af, anderen moeten we nog afmaken. Laten we optimistisch zijn. Met dat vertrouwen, kunnen we blij zijn. Dat past in deze dubbele maand Adar. Vertrouwen en blijdschap verstreken elkaar weer. Laten we onze ogen open houden voor wat er goed is en goed gaat. Laten we elkaar steunen waar we nog even vol moeten houden. Tot we de shofar van Mashiach horen , dan zijn we er echt!