Uit Egypte gaan, maar hoe?

 

 

Veel mensen maken hun huis schoon in de lente.

Je kan het pesach-schoonmaak noemen. Strikt genomen, hoef je voor pesach alleen chameets, broodkruimeltjes en dergelijke op te ruimen. Toch hebben we “in onze genen”, dat we verder willen gaan dan de kruimeltjes. Het Jodendom heeft een heel praktisch deel. Daarnaast is er ook een dieper deel. Het is mooi om daar aandacht aan te besteden. In ieder verhaal van de tora zit meer diepte dan het verhaal, dat we nog uit onze kindertijd kennen. Het woord Egypte betekent Mitsraim, wat je ook als metsarim kan lezen, beperkingen. Uit Egypte gaan, betekent ook, uit je beperkingen gaan. Wat beperkt ons? Bijvoorbeeld onze angsten en onaangename gevoelens. Vaak zijn we ons niet eens bewust, hoeveel negatieve gedachten we hebben. Zoals wanneer iemand hoest: “oh dat is tegenwoordig gevaarlijk”. Is dat waar voor mij? Klopt dat met de feiten? Komt het doordat ik te vaak naar het nieuws kijk, of moet ik echt opletten? Wees de baas van je gedachten en neem gepaste maatregelen.

Hashem zei tegen Moshe: Bo el Paro, kom naar Paro. Logisch lijkt: “ga naar Paro” Hashem bedoelde: ’het is zo donker op spiritueel gebied in dat paleis, daar heb je Mijn ondersteuning bij nodig’. Daarzonder kan je dat donker niet doorstaan. We hebben allemaal een deel in ons, wat we onder ogen moeten zien. Dat deel onder het tapijt blijven vegen, werkt niet meer. Weet, dat Hashem met ons mee gaat. In onze grote pijn is Hashem er om ons te steunen.

Ook in Egypte hadden de vrouwen hoop dat ze eruit zouden komen. Daarvan kunnen wij nu leren.

De echte uittocht ging de woestijn in. Daar was vertrouwen, dat Hashem het Joodse Volk verder ging helpen.

Bij het water van de zee, zagen mensen water, geen boten en ze konden niet zwemmen. Wat doe je dan? In paniek raken? Terug willen? Of blijf je geloven wat Hashem zei, ga gerust door, terwijl dat niet klopt met de feiten? Nachshon ben Aminadav, die doorging kon de zee splitsen met zijn doorzettingsvermogen! Dat vertrouwen in meer mogelijkheden dan we zien, kan ons nu ook weer helpen.

Zo kwam het Joodse volk aan bij de berg Sinai. Aan de ene kant vertrouwen en de andere kant, kunnen we dit wel aan? Hashem zei, “Ik ben het die jullie uit Egypte heeft gehaald”. De kracht van Anochi, IK, hebben wij nog steeds in ons. Dat is onze hogere IK, waar we raad aan kunnen vragen, die onze prettige eigenschappen stimuleert. Van de fijne en prettige eigenschappen kunnen we een lijst maken en onszelf voorlezen. Dat geeft ons steun, moed en blijdschap. Die eigenschappen van Hashem “zijn” wij ook. Door deze lijst regelmatig te herhalen, wennen we eraan, worden we minder afhankelijk van steun en complimenten van buitenaf.

Toch hebben we ook nog Amalek in ons, die koelt ons af en stelt vragen als: wie ben jij eigenlijk, wat denk je wel, klopt het wel wat je zegt?

Dan ben je weer in Egypte en begint het rondje opnieuw. Toch hoef je niet opnieuw te beginnen. In de vorige ronde heb je wel veel werk verzet en veel geleerd. Durf op je ervaring te vertrouwen: vorige keer is het ook gelukt. Je hebt nu een handleiding uit de tora, waar je steun aan kan hebben. Samen met andere vrouwen, die dit werk ook doen, voelt het ook krachtiger, dat je niet de enige bent, die dit werk doet. Tegenslagen, pijn en vertrouwen en kracht gaan hand in hand.

Iedereen die dit werk doet, helpt om de weegschaal naar de prettige kant door te laten slaan. Maimonides, heeft ons al heel lang geleden dit voorbeeld gegeven. Nu heb ik echt vertrouwen, dat we er bijna zijn. Iedereen die op haar manier een klein of groot licht bijdraagt, zorgt ervoor, dat we samen uiteindelijk het grote licht van Mashiach laten schijnen. Moge dat vandaag zijn!

Gebaseerd op een art-class van Sara Schwartz, geschreven door Gilah Evers.